... نقطه

سوت و کور

1 - شاید هشت - نه سالَم بود که سوت زدن با انگشت را از برادرم یاد گرفتم، و بعد اینقدر در این نحوه ی سوت زدن تمرین کردم که می توانستم خیلی بهتر از خود برادرم سوت بزنم. شده بود مصداق بارز شاگردی که از استاد بهتر است!

انواع سوت هایی را که می شد با انگشت زد، یاد گرفته بودم و در همه شان ماهر شده بودم؛ اما یک نوع سوت را هرگز یاد نگرفتم و هنوز هم در حسرت یاد گرفتنش مانده ام! سوتی که با لب نواخته می شود. همان سوت معمولی که لب ها را غنچه می کنند و سوت می زنند، همان سوت هایی که فرهاد در کنسرتش می زد!یا مثلاً آن سوت هایی که شادمهر می زند.

البته شاید بپرسید چرا این مدل سوت زدن برایم مهم شده؟ راستش سوت خود سوت زدن مقوله ی مهمی نیست، اما به نظر من سوت زدن خیلی خوب می تواند تنهایی آدم را پر کند. گاهی اوقات، وقتی تنهایی قدم می زنی، به خصوص اگر هوا سرد باشد، جان می دهد سوت بزنی، سوت...

برگای زرد درختای حیاط می ریزن/دیوارای کاهگلی رو جاشون میله کشیدن/اینجا یه مرد تنها چیزی جز غم ندیده/عکس یه خورشید تاریکو روی زمین کشیده/

صدای سوته رو لب ِ یه مردِ خسته

سایه های داغ ترسو رو صورتش می بینه/با دستاش روی آسمون چَن تا ابر کشیده/پاهاش می لرزن خواب از سرش پریده/ساقه های خورشیدو از تو روزاش بریده

صدای سوت ِ رو لب ِ یه مردِ خسته

زیر اون پل چن تا بچه دور آتیش نشستن/زردی ِ روی ماهشونو با شعله ها پوشوندن/زیر برف آواز روزای بهاری رو می خونن/دستای کوچیکشونو رو به خدا می گیرن

صدای سوته رو لب ِ یه مردِ خسته/اشکاش تو چشماش با آهنگش می رقصه

نام آهنگ: سوت و کور

شاعر : کاوه آفاق و ایمان محمدی(the ways)

آهنگ ساز: حامد قناد

خواننده: کاوه آفاق

آلبوم : استرس

دانلود آهنگ سوت و کور از گروه the ways

دانلود آلبوم استرس از the ways

******************************************

2- به آیه ی 54 از سوره ی بقره، و تفسیری که در المیزان علامه طباطبایی آمده است دقت کنید. ببینید خداوند رحمن و رحیم چطور فرمان به قتل انسان ها به دست یکدیگر می دهد، فکر کنم هیچ توضیحی لازم نباشد، خود آیه و تفسیر به اندزه ی کافی گویا هست. فقط دقت کنید که خداوندی که دستور به چنین کار وحشیانه ای می دهد چطور در آخر آیه خودش را مهربان و رحیم می نامد!:

و اذ قال موسى لقومه يقوم إنكم ظلمتم أنفسكم باتخاذكم العجل فتوبوا الى بارئكم فاقتلوا انفسكم ذلكم خير لكم عند بارئكم فتاب عليكم انه هو التواب الرحيم - بقره،54
و زمانى كه موسى به قومش گفت: اى قوم من! شما با پرستش گوساله به خودتان ستم كرديد، اينك به درگاه پروردگارتان توبه كنيد و يكديگر را بكشيد، اين كار در پيشگاه خدا براى شما بهتر است. بعد خداوند توبه شما را پذيرفت، زيرا توبه پذير مهربان است!
بحث روایتی
در تفسير عياشى ، در ذيل آيه (و واعدنا موسى اربعين ليلة )، از امام ابى جعفر عليه و السلام روايت آورده كه فرمود: (در علم و تقدير خدا گذشته بود، كه موسى سى روز در ميقات باشد، ولكن از خدا بدائى حاصل شد، و ده روز بر آن اضافه كرد، و در نتيجه ميقات اولى و دومى چهل روز تمام شد.
مؤ لف : اين روايت بيان قبلى ما را كه گفتيم : چهل روز مجموع دو ميقات است ، تاءييد مى كند.
و در در منثور است ، كه على عليه و السلام در ذيل آيه : (و اذ قال موسى لقومه يا قوم انكم ظلمتم انفسكم ) الخ ، فرمود: بنى اسرائيل از موسى عليه و السلام پرسيدند: توبه ما چيست ؟ فرمود: بجان هم بيفتيد، و يكدگر را بكشيد، پس بنى اسرائيل كاردها برداشته ، برادر برادر خود را، و پدر فرزند خود را بكشت ، و باكى نكرد از اينكه چه كسى در جلو كاردش مى آيد، تا هفتاد هزار نفر كشته شد، پس ‍ خدايتعالى بموسى وحى كرد: بايشان دستور ده : دست از كشتار بردارند، كه خدا هم كشته ها را آمرزيد، و هم از زنده ها درگذشت .
و در تفسير قمى از معصوم نقل شده كه فرمود: وقتى موسى از ميانه قوم بسوى ميقات بيرون شد، و پس از انجام ميقات بميانه قوم برگشت ، و ديد كه گوساله پرست شده اند، بايشان گفت : اى قوم شما بخود ظلم كرديد، كه گوساله پرستيديد، اينك بايد كه توبه بدرگاه آفريدگار خود بريد، پس بكشتار يكدگر بپردازيد، كه اين بهترين راه توبه شما نزد پروردگار شما است ، پرسيدند: چطور خود را بكشيم ؟ فرمود: صبح همگى با كارد يا آهن در بيت المقدس حاضر شويد، همينكه من بمنبر بنى اسرائيل بالا رفتم ، روى خود را بپوشانيد، كه كسى كسى را نشناسد، آنگاه بجان هم بيفتيد، و يكدگر را بكشيد.
فرداى آنروز هفتاد هزار نفر از آنها كه گوساله پرستيدند، در بيت المقدس جمع شدند، همينكه نماز موسى و ايشان تمام شد، موسى بمنبر رفت ، و مردم بجان هم افتادند، تا آنكه جبرئيل نازل شد، و گفت : بايشان فرمان بده : دست از كشتن بردارند، كه خدا توبه شان را پذيرفت ، چون دست برداشتند، ديدند ده هزار نفرشان كشته شده ، و آيه : (ذلكم خير لكم عند بارئكم ، فتاب عليكم ، انه هو التواب الرحيم )، راجع باين داستان نازل شده .¹

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ترجمة الميزان ج : 1، ص :289

اما جالب تر از خود آیه و تفسیری که در المیزان برای آن ارائه شده است، تلاش آیت الله مکارم شیرازی است برای توجیه این آیه، در تفسیر نمونه:

گناه عظيم و توبه بيسابقه شك نيست كه پرستش گوساله سامرى ، كار كوچكى نبود، ملتى كه بعد از مشاهده آنهمه آيات خدا و معجزات پيامبر بزرگشان موسى (عليه السلام ) همه را فراموش كنند و با يك غيبت كوتاه پيامبرشان به كلى اصل اساسى توحيد و آئين خدا را زير پا گذارده بت پرست شوند.
اگر اين موضوع براى همى شه از مغز آنها ريشه كن نشود وضع خطرناكى به وجود خواهد آمد، و بعد از هر فرصتى مخصوصا بعد از مرگ موسى (عليه السلام )، ممكن است تمام آيات دعوت او از ميان برود، و سرنوشت آئين او به كلى به خطر افتد در اينجا بايد شدت عمل به خرج داده شود، و هرگز تنها با پشيمانى و اجراى صيغه توبه بر زبان نبايد قناعت گردد، لذا فرمان شديدى از طرف خداوند، صادر شد كه در تمام طول تاريخ پيامبران مثل و مانند ندارد، و آن اينكه ضمن دستور توبه و بازگشت به توحيد، فرمان اعدام دست جمعى گروه كثيرى از گنهكاران بدست خودشان صادر شد.
اين فرمان به نحو خاصى مى بايست اجرا شود يعنى خود آنها بايد شمشير به دست گيرند و اقدام به قتل يكديگر كنند كه هم كشته شدنش عذاب است و هم كشتن دوستان و آشنايان .
طبق نقل بعضى از روايات موسى دستور داد در يك شب تاريك تمام كسانى كه گوساله پرستى كرده بودند غسل كنند و كفن بپوشند و صف كشيده شمشير در ميان يكديگر نهند!.
ممكن است چنين تصور شود كه اين توبه چرا با اين خشونت انجام گيرد؟ آيا ممكن نبود خداوند توبه آنها را بدون اين خونريزى قبول فرمايد؟.
پاسخ به اين سؤ ال از سخنان بالا روشن مى شود، زيرا مساءله انحراف از اصل توحيد و گرايش به بت پرستى مساءله ساده اى نبود كه به اين آسانى قابل گذشت باشد، آنهم بعد از مشاهده آنهمه معجزات روشن و نعمتهاى بزرگ خدا.
در حقيقت همه اصول اديان آسمانى را مى توان در توحيد و يگانه پرستى خلاصه كرد، تزلزل اين اصل معادل است با از ميان رفتن تمام مبانى دين ، اگر مساءله گوساله پرستى ساده تلقى مى شد، شايد سنتى براى آيندگان مى گشت ، بخصوص اينكه بنى اسرائيل به شهادت تاريخ مردمى پر لجاجت و بهانه جو بودند، لذا بايد چنان گوشمالى به آنها داده شود كه خاطره آن در تمام قرون و اعصار باقى بماند و كسى هرگز بعد از آن به فكر بت پرستى نيفتد، و شايد جمله ذلكم خير لكم عند بارئكم (اين كشتار نزد خالقتان براى شما بهتر است ) اشاره به همين معنى باشد.²

تفسير نمونه ، جلد1، صص : 256 - 257